Oefenen zonder dat het oefenen voelt
We begonnen zo’n zes weken van tevoren. Niet met lijstjes, maar met spelletjes. Zelf je jas aan en dicht doen werd een race tegen de zandloper. Broodtrommel openmaken werd een wedstrijd tegen papa. Lars had niet door dat hij aan het oefenen was, en dat was precies de bedoeling.
Wat het meeste hielp: een rugzak die hij zelf open en dicht kreeg. Op school zit er niemand naast je om te helpen met een stugge rits. Dat klinkt klein, maar voor een kind van vier is het het verschil tussen “ik kan het” en “ik moet het vragen”.
“Het wegbrengen was voor mij moeilijker dan voor hem. Hij keek niet eens meer om.”
De wenochtenden
De meeste scholen bieden een paar wenochtenden aan. Wij hebben die van tevoren in de agenda gezet en er samen een aftelkalender bij gemaakt. Elke ochtend een sticker. Op de laatste dag mocht Lars zijn eigen broodje kiezen voor de eerste pauze.
De checklist van Anouk
Vink af wat je al hebt. De rest zet je met één klik in je mandje.
Andere ouders over hun eerste schooldag
Wij hebben het schoolplein een paar keer bezocht in het weekend. Toen het echt zover was, kende ze de klimrek al. Dat scheelde enorm.
Tip: geef geen nieuwe schoenen mee op de eerste dag. Adam had blaren voor de pauze.